در این ماه 63 ساله شده است. وی تا پیش از دریافت پریتزکر پرایز در سال 2004، به عنوان اولین زن و اولین مسلمان دریافت کننده ی این جایزه ی معتبر جهانی، مسیر زندگی حرفه ایش به این صورت نبوده است.

پیش از دریافت این جایزه، حدید به واسطه ی طرح های اسکچی ِ فوق العاده اش در پروژه های ساخته نشده، شناخته شده بود، به ویژه در طرح های برنده ی رقابت " قله " در سال 1982 و خانه اپرای خلیج کاردیف در سال 1994. فرم های "پرنده " ی زاها بسیار انقلابی بودند و برخی این سوال را مطرح می کرند که آیا می توان این ها را ساخت و به واقعیت بدل کرد؟ شاید به همین دلیل، در نهایت ساخت خانه اپرا به دلایل نامشخصی رد شد.

در واقع، تا قبل از سال 2004 تنها ساخته ی قابل مباهات زاها حدید، طرح ساختارشکنانه یِ ایستگاه اتش نشانی ویترابوده است. البته پس از این، موفقیت های پی در پی او آغاز گردید و گرفتن جایزه استرلینگ برایموزه ماکسی در سال 2010 و جایزه آکادمی ایلن گریس در سال 2011 تنها اشاراتی از آن ها خواهند بود.

در چهار سال گذشته، او در مجموعه ای از آثارش توسط منتقدین بسیار تحسین شده است، پروژه هایی چونخانه اپرای گوانژو در سال 2010  که به گفته ی گاردین، برگرفته از طرح خانه اپرای خلیج کلیف بوده است، مرکز بازی های آبی لندن در 2011 که مطمئنا ستاره ی المپیک تابستانی 2012 بوده است، موزه ریورساید  که برنده ی جایزه ی آکادمی موزه میشلتی اروپاییان 2012 گشته است، کهکشان سوهوی پکن در سال 2012 که در بین نامزدهای دریافت جایزه ی ریبا بوده است و تنها در سال 2013، شرکت این معمار توانسته موفق به ساخت اولین برج خود به عنوان یک پروژه دیگر پس از موزه هنری الی وادیث برات در خاک امریکای شمالی و همینطور ساخت یک قسمت الحاقی بحث برانگیز به گالری ساکلر سرپنتین گردد.

در آینده ای نه چندان دور، ما شاهد آثار بیشتری از زاها حدید خواهیم بود؛ تنها در دهه ی آینده، وی به ساخت پروژه های بسیار برجسته ای چون استادیوم جام جهانی 2022 قطر، استادیوم المپیک 2020توکیو   و یک بلوک آپارتمانی در امتداد های لاین شهر نیویوک و البته کارهای متفاوت دیگری در کشورهای ایتالیا، عربستان صعودی، چین و دبی خواهیم بود..



طرح برنده ی رقابت قله از زاها حدید که تاثیرات سفرهای او به چین را به خوبی جنبش سوپرماتیسم روسیه نشان می دهد.